باشگاه نويسندگان

جغرافیای فكری نظریات علوم انسانی اسلامی

نویسنده: علی عسگری / پژوهشگر علوم انسانی اسلامی
پیشینه‌ی پیدایش مسئله‌ی علوم انسانی اسلامی در دنیای اسلام به قبل از انقلاب اسلامی بازمی‌گردد...
پیشینه‌ی پیدایش مسئله‌ی علوم انسانی اسلامی در دنیای اسلام به قبل از انقلاب اسلامی بازمی‌گردد. پس از پیروزی انقلاب، ضرورت توجه به این موضوع بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفت تا جایی كه در سال‌های ابتدایی بعد از انقلاب تحت عنوان انقلاب فرهنگی تلاش‌هایی در این زمینه انجام شد. در 38 سال اخیر اندیشمندان زیادی حول این موضوع به بحث و اظهار نظر پرداخته‌اند. پس از طرح گفتمان جنبش نرم‌افزاری و تحول در علوم انسانی از سوی رهبر انقلاب در دانشگاه امیركبیر، این فرایند سرعت بیشتری به خود گرفت و به یكی از بحث‌های اصلی فضای آكادمیك كشور تبدیل شد. دانشجویان بسیاری از رشته‌های علوم انسانی و حتی فنی و مهندسی و دیگر رشته‌ها با دغدغه‌ نسبت به این موضوع مطالعات خود را آغاز كردند و موج تغییر رشته از علوم فنی و مهندسی به سمت رشته‌های علوم انسانی تشدید شد. در یادداشت پیش رو به شرح مختصری از دیدگاه‌های برخی از نظریه‌پردازان این حوزه پرداخته شده است كه انتظار می‌رود برای دانشجویان دغدغه‌مند مفید واقع شود. امید كه این یادداشت برای نوسفران این مسیر آغاز مناسبی باشد.

عقیده‌ی آیت‌الله جوادی آملی بر آن است که عقل در مرحله‌ی اول به عنوان کلید، در خانه‌ی وحی را به روی انسان باز می‌کند و بعد همانند چراغ در کنار نقل کمک به شناسایی محتوای وحی می‌کند. پس عقل هم مانند نقل در مرتبه‌ی پایین‌دست وحی به عنوان چراغ و روشنگر وظیفه‌ی شناسایی آن را بر عهده دارد.

 آیت‌الله عبدالله جوادی آملی
رویکرد آیت‌الله جوادی به علم دینی به گونه‌ای است که دنبال توسعه‌ی هندسه‌ی معرفت دینی است؛ جایی که هیچ چیز خارج از مجموعه‌ی دین قرار نگیرد.
مدخل ورودی استاد به بحث، حل تعارض عقل و دین است که از طریق ارائه‌ی نگاهی جدید به جایگاه عقل در هندسه‌ی معرفت دینی اقدام به ایجاد پیوند میان عقل و دین و در نتیجه محصول آن‌ها یعنی علم و دین می‌کند...



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code