پرونده

رسالت حوزه ورساله عملیه وزارت اقتصاد

نویسنده: محمدعلی اخروی
روحانیت تراز انقلاب اسلامی که عمیقا به امام خمینی (ره)، انقلاب اسلامی و نظام ولایت فقیه معتقد و متعهد است،‌ امروز نیز با تلاش و مجاهدت در پیشبرد و تکمیل ساختار و اهداف نظام اسلامی به حمایت فکری، نظری جانی و مالی از انقلاب اسلامی می‌پردازد...
روحانیت تراز انقلاب اسلامی که عمیقا به امام خمینی (ره)، انقلاب اسلامی و نظام ولایت فقیه معتقد و متعهد است،‌ امروز نیز با تلاش و مجاهدت در پیشبرد و تکمیل ساختار و اهداف نظام اسلامی به حمایت فکری، نظری جانی و مالی از انقلاب اسلامی می‌پردازد. یک عالم مجاهد و انقلابی که حاضر است مخلصانه در مسیر شکل‌گیری تمدن نوین اسلامی گام بردارد چه ویژگی‌هایی دارد؟ حوزه‌ی انقلابی چه طلبه، استاد و مرجع تقلیدی را برای نظام اسلامی در میان خود پرورش می‌دهد؟ آیت‌الله محی‌الدین حائری شیرازی، عضو سابق مجلس خبرگان رهبری، از مبارزان سال‌های طولانی نهضت اسلامی و استاد برجسته‌ی اخلاق، در این گفت‌وگو ضمن اشاره به بخش‌هایی از تاریخ نهضت، ویژگی‌ها و شاخصه‌های «طلبه»، «استاد» و «مرجع» انقلابی در حوزه‌ی انقلابی را بیان می‌کنند.
  •  عنوان سوال اول بفرمایید تاریخچه‌ی رفتارهای سیاسی و انقلابی در نهاد روحانیت و حوزه‌های علمیه در زمان حضرت امام (ره) و بعد از قیام ایشان چگونه بوده است؟
ابتدا باید بنده از شما بپرسم که شما انقلاب را چه معنا می‌کنید.
  • اگر بخواهم بدون جهت تعریف کنم باید بگویم انقلاب به مفهوم تغییر، دگرگونی و تحول بنیادین در ابعاد مختلف است.
به این صورت که شما انقلاب را تعریف کردید اکبر گودرزی هم داخل این تعریف شما می‌گنجد. چون شما هیچ جهت‌گیری برای آن در نظر نگرفتید!..
  • منظور ما از رفتار انقلابی، رفتار سیاسی حوزویان در خصوص مسائل سیاسی و جامعه است؛ به طور مثال آن رفتاری که آیت‌الله کاشانی یا آیت‌الله بروجردی داشتند یا اقداماتی که مرحوم نواب صفوی انجام دادند.
همین سه نفری که ذکر کردید هر سه با هم متفاوت‌اند. هرکدام را باید از یک زاویه‌ای بررسی کرد. مرحوم آیت‌الله بروجردی زاویه‌ی مرجعیت دارند. آیت‌الله کاشانی زاویه‌ی یک عالم موجه در جامعه و آقای نواب یک نیروی کیفی است که علما پشت سر وی هستند. هرکدامشان از یک زاویه‌ای کار می‌کنند. مرحوم نواب آمد تا ابهت این قدرتمندان و این بت را بشکند. به مردم جرئت، انگیزه و روحیه بدهد. علمای بزرگ وقتی اعدام نواب را دیدند گفتند ما برای چه زنده هستیم؟ گریه می‌کردند و این را می‌گفتند. این یعنی بعد از نواب زندگی برای ما چه فایده‌ای دارد؟ ما چرا زنده‌ایم؟! او آمد معنای چرا زنده‌ایم را مطرح کرد که هرکس از خودش بپرسد چرا زنده است. این‌هایی که آمدند با امام کار کردند و تا پای جان رفتند، به این سوال پاسخ می‌دادند که چرا زنده‌ایم. زنده‌ایم تا قربانی بشویم. زنده‌ایم تا در یک لحظه‌ی مفید و موثر برای اسلام مصرف بشویم...



ارسال پیام اشتراک



 
 
 Security code