یادداشت

اما نگاه تو...

نویسنده: جعفر حسن‌خانی سردبیر شماره: 181
دنیای مدرن دنیای پلورالیسم است. دنیای تکثر، تنوع و «کثرت گرایی» است؛ نه «حقیقت گرایی» و یگانگی....
دنیای مدرن دنیای پلورالیسم است. دنیای تکثر، تنوع و «کثرت گرایی» است؛ نه «حقیقت گرایی» و یگانگی.
دنیای مدرن دنیای «شرک» است نه «توحید». دنیای «چندگانگی» است نه «یگانگی» .
دنیای مدرن دنیای «شک» است و تردید ؛ نه «یقین» و تاکید.
مردمان مدرن مذبذبند و مردد؛ اما مردمک چشمان تو مومن است و مقید.
«یقین» این واژه گمشده دنیای مدرن در چشمان تو پیداست.
چشمان تو «وادی حیرت» است برای همه ، برای حکیمان و عارفان.
آن لحظه که آن تصویر از چشمانت ثبت شد تا همیشه ، بینندگان چشمانت حیران یقینت خواهد شد.
«یقین» به «توحید» و یگانگی در آنی و دقیقه ای که می دانی «متکثر» خواهی شد در پس چهرت و چشمانت نمایان است.
«کثرت» در عین «وحدت» و «وحدت» در عین «کثرت» در ماجرای «سر» و «تن» شریف تو تفسیر این جهانی یافت.
مردمان مدرن می اندیشند تا خود باشند و تو نمی اندیشی به خود ؛ نیست می شوی تا دیگران باشند.
دنیای مدرن دنیای «خود» است نه «دیگری» و «دیگران» . دنیای مدرن دنیای «خود» است نه «خدا». اما در نگاه تو نمی توان «خود» را دید هر چه هست، «دیگران» است و «خدا». خدایی که عاشقانش را برای «خود» بر می گزیند.
در دنیای مدرن «شک» می کنند تا باشند؛ اما تو «یقین» می کنی تا نباشی.
بقا در «تردید» آنان عین «فنا»ست و فنا در «یقین» تو عین «بقا».
دنیای مدرن دنیای «یقین» است به «شک»؛
اما نگاه تو «تردید» دارد به «یقین»شان.
اما نگاه تو
اما نگاه تو...
این نگاه را از ما دریغ مکن ای شهید